Χρειαζόμαστε Κερ και Χάμιλτον, όχι άλλους Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς

Αθλητικα


Ο Στιβ Κερ και ο Λούις Χάμιλτον είναι οι αυθεντικοί influencers που έχουμε ανάγκη, όχι ο Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς. Ο Χάρης Σταύρου γράφει για το ξέσπασμα του προπονητή των Γουόριορς και γι’ αυτό που χρειάζεται από τους αστέρες του αθλητισμού η ανθρωπότητα.

Όχι άλλες προσευχές.

Όχι άλλη ενός λεπτού σιγή.

Πράξεις. Πράξεις για να μη φύγουν άλλα παιδιά από το σπίτι τους ένα πρωί και δεν γυρίσουν ποτέ. Το ξέσπασμα του Στιβ Κερ τα ξημερώματα της Τετάρτης (25/5) ήταν ειλικρινές. Αυθεντικό. Τα βουρκωμένα του μάτια δεν ήταν κάποιος ρόλος, οι μπουνιές του ήταν αληθινές, έδειχναν την ψυχολογική του κατάσταση μετά από το μακελειό σε σχολείο του Τέξας, στο οποίο ένας ανισόρροπος 18χρονος μπήκε σε δημοτικό και αφαίρεσε 21 ζωές, 19 παιδιών και δύο ενηλίκων.

Γιατί;

Γιατί έτσι.

Γιατί αυτοί που αποφασίζουν στις ΗΠΑ συνεχίζουν να κλείνουν τα μάτια στην οπλοκατοχή, γιατί είναι τόσο εύκολο να βρεις ένα πιστόλι, όσο ένα μπουκάλι νερό.

Ο Κερ δεν μίλησε χθες για πρώτη φορά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αμερικανικός λαός. Το έχει κάνει πολλάκις στο παρελθόν, έχει υπερασπιστεί τους μαύρους που βρίσκονται ακόμη και σήμερα, στα μέσα του 2022, στο στόχαστρο λευκών, είναι υπέρμαχος της δημοκρατίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης.

Και πως να μην είναι, από τη στιγμή που ο πατέρας του δολοφονήθηκε σε ηλικία 52 ετών στη Βηρυτό, σε τρομοκρατική επίθεση, όταν εκείνος ήταν 18 ετών και αγωνιζόταν στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. Το χέρι δύο ενόπλων δολοφόνησε τον πατέρα του, που ήταν πρόεδρος στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Λιβάνου και τώρα, τέσσερις δεκαετίες μετά, δεν μπορεί κάποιος να πει ότι στον κόσμο μας έχουν αλλάξει πολλά. Μπορεί όμως να πει ότι όλα έχουν χειροτερέψει.

Το τελευταίο δεκαήμερο είδαμε ηλικιωμένους μαύρους να δολοφονούνται στο Μπάφαλο, Ασιάτες να δολοφονούνται στην Νότια Καλιφόρνια, παιδιά να δολοφονούνται στο σχολείο τους. Πότε θα κάνουμε επιτέλους κάτι; Έχω κουραστεί να έρχομαι εδώ και να μοιράζω συλλυπητήρια στις οικογένειες. Έχω κουραστεί από την ενός λεπτού σιγή. Φτάνει. Υπάρχουν 50 γερουσιαστές που αρνούνται να ψηφίσουν τον νόμο ελέγχου του ιστορικού ενός ανθρώπου, ο οποίος ψηφίστηκε πριν από χρόνια και κάθεται εκεί και περιμένει. Και ξέρετε γιατί δεν τον ψηφίζουν. Για να διατηρήσουν τη δύναμή τους και την εξουσία. Βαρέθηκα. Κουράστηκα. Δεν αντέχω άλλο” ήταν τα λόγια του βουρκωμένου, πολύ απογοητευμένου Κερ, την ώρα που κι άλλα μέλη της οικογένειας του NBA έπαιρναν θέση.

Ο προπονητής των Γουόριορς ξέσπασε για ακόμα μία φορά. Γιατί αυτός είναι ο χαρακτήρας του. Γιατί ξέρει την δύναμη και την φήμη του, γιατί θέλει να προσφέρει κάτι, ό,τι κι αν είναι αυτό, γιατί θέλει να κοιμάται γνωρίζοντας ότι έχει μιλήσει, ότι έχει πιέσει πρόσωπα και καταστάσεις, ότι έχει προσπαθήσει, όσο…



Διαβάστε τη συνέχεια: sport24.gr