Ο κακός δαίμονας Άρη και Παναθηναϊκού, το ρομπότ και τα… φιλετάκια στην Κύμης

Αθλητικα


Ο Φράνκο Καζαλίνι παίζει τη ζώνη 1-3-1 στον Παράδεισο και ο Βασίλης Σκουντής αποχαιρετά τον άνθρωπο που υπήρξε κακός δαίμονας για τον Άρη και τον Παναθηναϊκό.

Πάει και ο Φράνκο Καζαλίνι. Έφυγε κι ελόγου από τη ζωή, ξαφνικά μάλιστα, σε ηλικία μόλις 70 ετών.

Εβδομήντα ετών και ενός Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης!

Αυτό όντως υπήρξε το πιο μεγάλο διάσημο και το ανεκτίμητο παράσημο της ζωής του Ιταλού προπονητή: εκείνη η κούπα που σήκωσε το βράδυ της 7ης Απριλίου του 1988 στο Flanders Expo της Γάνδης!

Ήταν Πέμπτη, Μεγάλη Πέμπτη για το ορθόδοξο εορτολόγιο, μεγίστη Πέμπτη για το… ρομπότ του Πίτερσον!

Τοιουτοτρόπως τον αποκαλούσε ο συχωρεμένος ο Φίλιππος Συρίγος, την ίδια άποψη είχε και ο Γιάννης Ιωαννίδης που (δεν είμαι βέβαιος, καθόσον έχουν περάσει κιόλας 34 χρόνια, αλλά) θαρρώ πως δεν του έδωσε το χέρι όταν ακούστηκε η κόρνα της λήξης του ημιτελικού ανάμεσα στην Τρέισερ Μιλάνο και στον Άρη δυο βράδια νωρίτερα!

Καλή καρδιά, που λένε…

Ο “αντ’ αυτού” του Πίτερσον

Ο Καζαλίνι ήταν για μια δεκαετία ο άνθρωπος πίσω από τον Νταν Πίτερσον: ο άνθρωπος δίπλα του, μέχρι, το καλοκαίρι του 1987, να προαχθεί στον “αντ’ αυτού”!

Ο Little Big Dan αποσύρθηκε από την προπονητική (υποκύπτοντας στον πειρασμό μιας προσωρινής και σύντομης επιστροφής στη χειμαζόμενη Αρμάνι Μιλάνοτο 2011) και άφησε στο πόδι του τον πιστό και αφοσιωμένο βοηθό του, που ήταν tale e quale με τον Αμερικανό μέντορα του.

Εκείνη τη σεζόν ο Πίτερσον τα πήρε όλα κι έφυγε: οι Λομβαρδοί κατέκτησαν και τους τρεις τίτλους που διεκδίκησαν (Πρωτάθλημα Ιταλίας, Κύπελλο Ιταλίας, Κύπελλο Πρωταθλητριών) και όταν αποχώρησε, ο διάδοχος του είχε βγει από τον… φούρνο και ήταν έτοιμος για σερβίρισμα.

Ο Καζαλίνι ήταν (προπονητικό) γέννημα θρέμμα της Ολίμπια, στην οποία ενσωματώθηκε το 1972, όταν ακόμη η ομάδα λεγόταν Σίμενταλ και πέρασε απ’ όλη την γκάμα για να βρεθεί μαζί με τον Φίλιπο Φάινα και τον Γουίλιαμ Ροτζιάνι στο πλάι του Πίτερσον, τον οποίο κιόλας διαδέχθηκε.

Τα γερόντια τραγουδάνε ακόμα!

Η Τρέισερ επέστρεψε στον θρόνο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1987 στον… κολασμένο τελικό της Λωζάνης με τη Μακάμπι και έναν χρόνο αργότερα στη Γάνδη παρουσίασε τη βερσιόν της ταινίας του Νίκου Νικολαΐδη.

(Όχι τα κουρέλια, αλλά) Τα γερόντια τραγουδάνε ακόμα!

Στον ημιτελικό του πρώτου Final 4 της σύγχρονης εποχής (μετά από εκείνα του ’66 και του ’67) η κομπανία του Μπομπ Μακ Αντου, του Ρίκι Μπράουν, του Μάικ Ν’ Αντόνι, του Ντίνο Μενεγκίν και του Ρομπέρτο Πρεμιέρ έριξε στο κανναβάτσο τον Άρη με 87-82 και μετά από 48 ώρες επέβαλε ξανά το… διάταγμα των Μεδιολάνων νικώντας σε μια ρεπετισιόν στον τελικό πάλι τη Μακάμπι με 90-84.

Απέναντι στον αγχωμένο και πανικόβλητο Αρη που είχε ενδυθεί εκών άκων κιόλας τον μανδύα του φαβορί ο Καζαλίνι αντιπαρέβαλε μια ομάδα που εκτός από…



Διαβάστε τη συνέχεια: sport24.gr